RISUKI ; Penguin_Blue go to the future~!!!

มาแล้วววววว เอนทรี่สุดท้ายของการไปเชียงใหม่ 1 เดือน

เอนทรี่เก่าก่อนหน้านี้

• 1 เดือนกับ รพ.สวนปรุง จ.เชียงใหม่
• ~**1 วันที่สวนสัตว์เชียงใหม่**~

วันนี้มาปิดท้ายด้วยเรื่องของแพนด้าทั้งหมดเลย

 

ก่อนอื่นก้อขอเล่าเรื่อง ณ วันนั้นให้ฟังก่อนนะคะ

วันอาทิตย์ 16 สิงหาคม : 11.30 น. ไปถึงสวนสัตว์

ที่แรกที่ไปเลยกะว่าจะไปดูแพนด้าเลย

พอไปถึงคนขายบัตรก้อประกาศว่า

"ตอนนี้ดูได้แต่ตัวพ่อ(ช่วงช่วง) นะครับ...

...แต่ว่าเค้านอนอยู่

เค้าจะตื่นตอนบ่ายโมงครึ่งครับ...

...ส่วนลูกแพนด้าจะจัดให้ชมตอนบ่ายสามโมงครึ่งนะครับ

ตอนนี้จะชมได้แต่ในทีวีที่กล้องถ่ายอยู่นะครับ"

 

ตึ่ง...ตึ้ง...ตึ๊ง...

เราก้อเลยตัดสินใจไปดูอย่างอื่นก่อนแล้วค่อยมาดูตอนตื่นดีกว่า

หลังจากนั้นก้อไปดูสัตว์อื่นๆ โดยการ...เดิน

เราไม่รู้ว่าเวลานั่งรถมันนั่งได้หลายรอบจนกว่าจะถึงทางออก

เราก้อเลยไม่นั่งก้อเสียตังเยอะ(ยิ่งไม่มีอยู่)

เลยเดินเอา จะไปไหนก้อเดินเอา เดินขึ้นเขาก้อเดิน

แล้วเป็นไงล่ะ ก้อเหนื่อยสิคะ เหงื่อโทรมเลยคะ

มารู้เอาตอนที่ดูอย่างอื่นพอแล้วจะกลับไปดูแพนด้า ก้อเลยนั่งรถดีกว่า

แถมที่ๆ เราอยู่ตรงนั้นเป็นรอบสุดท้ายของรถไปถึงประตูทางออก

เหมือนไปปีนเขาแล้วตายตอนจบเลยอ่ะ

 

และแล้วก้อมาเจอกับช่วงช่วง น่าสงสารแหะโดนทิ้งไว้ตัวเดียว 555

พี่แกตื่นแล้วเดินไปเดินมาไม่หยุดเลย

อันนี้ให้เดาว่าห้องน้ำอ่ะป่าวก้อไม่รู้

ตอนแรกนึกว่าเล่นน้ำ เห็นกวักๆ น้ำ

แต่กวักใส่เฉพาะ**อะโจะโมะ**ของตัวเอง

นอกจากเดินไปเดินมา พี่แกยังปีนขึ้นปีนลงด้วย

เริ่มโชว์กายกรรม

ภาพนี้ไม่ไหวแล้ววววว เซนเซอร์ด่วน

(แล้วไมแกไม่ทำฟร่ะ!!!!!)

ท่านี้พี่แกทำเอาคนมาดูร้อง "โหววววว" ทุกคนเลย

เล่นได้เสียวใส้มากๆ

ปิดท้ายด้วยรูปที่เราพยายามจะถ่ายกะพี่แก (ถ่ายเอง)

ได้แต่หัวก้อเอาวุ้ย

สรุปว่าถ่ายพี่แกไปประมาณ 60 รูป

อยู่ดูพี่แกประมาณ 1 ชั่วโมง เพราะว่ามีแอร์ 555

ประมาณว่าเหงื่อเราเยอะมากแถมร้อนก้อร้อน

 

หลังจากนั้นก้อออกมาหาอะไรทานก่อนเนื่องจากตื่นมาก้อยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย

ประมาณบ่ายสามก้อไปเข้าแถวรอดูน้องหลินปิงซึ่งแถวยาวมากกกกก

เค้าพากันเริ่มเข้าแถวประมาณบ่ายสองสี่สิบแล้ว

รูปแสดงจุดที่เราอยู่กับทางเข้า

ซึ่งกว่าเราจะได้เข้าไปก้อยืนรอประมาณ 1 ชั่วโมง

ยืนจนปวดขา พอได้เข้าไปก้อต้องยืนรอ

แล้วต้องเรียงแถวเข้าไปดู

รูปก่อนไปยืนดูใกล้ๆ

รูปที่ยืนดูใกล้(ที่สุดแล้ว)

สรุปว่าช้านต้องรอคุณเธอหลับก่อนถึงจะได้ดูช่ายมั้ยนี่!!!!!

และก้อได้ชมน้องแค่ 2 วินาที

เจ้าหน้าที่ก้อคอยไล่ "ชมเส็ดแล้วก้อไปได้นะคะ" แล้วก้อดันตูอยู่นั่นแหละ

ยืนรอเป็นชั่วโมงได้ดูอยู่ 2 วิ ดีจิงๆ...

แต่ก้อโอเคที่ได้มาดู ดีที่ไม่พลาด อิอิ

 

เฮ้อ...1 เดือนที่ไปเชียงใหม่นี่ถือว่าคุ้มค่าจิงๆ

ไปเที่ยวสวนสัตว์ได้ดูหลินปิง

ไปดูหนังทั้งหมด 4 เรื่อง : GIjoe, แฟนเก่า, FinalDestination, Gamer

ไปเดินถนนคนเดินแบบไม่ได้ตั้งใจเลยไม่ได้เอากล้องไป

ไปมังกี้...มีหล่อประมาณ 8 ใน 10 สวยประมาณ 7 ใน 10

ไปวอร์มอัพ...หล่อ 9 ใน 10 สวย 9.9999 ใน 10

ไปเดินช้อบหน้ามอชอ เกือบทุกอาทิตย์

ไปกินแกงกระหรี่ร้านอาหารอินเดียที่กาดสวนแก้ว

ไปกินบุฟเฟ่ที่แอพอร์ท : Shabushi , Hotpot แบบ 159 กับ 229

ได้การ์ตูนกลับมาเป็นตั้ง

ได้ประสบการณ์กับผู้ป่วยจิตเวชทั้งหลาย (อยากต่อด้านนี้จิงๆ)

 

สุดท้ายขอปิดด้วยรูปเพนกวิน+แพนด้าล่ะกันนะ อิอิ

แต่มันคือแพนด้าทั้งสองตัวเลยอ่ะ 555

 

บ๊าย บาย เจอกันเอนทรี่หน้าค้าบบบบบ

อย่างที่บอกไปเมื่อเอนทรี่ที่แล้ว อิอิ

วันนี้ก้อจะมาเล่าเรื่องราวที่สวนสัตว์เชียงใหม่นะจ๊ะ

แต่รูปเยอะมากเลยขอเก็บไคลแมกไปพรุ่งนี้นะ

น้องหลินปิงอ่ะ เหอๆ

ไปดูรูปเลย

อันนี้หนูยักษ์ "คาปิบารา"

น่ารักมาก น่าจะเป็นหมูมากกว่าหนูนะ 555

เค้ามีบริการขี่ม้าด้วยอ่ะ อยากนั่งนะ

แต่สงสารม้ากลัวม้าหลังหัก

 

ยีราฟให้ป้อนอาหารได้ด้วย (แต่กลิ่นบริเวณนั้นสุดทนอ่ะ)

ฮิปโปโป้

นากคู่ เจ้าโมชิเรียก "อ่อเก๋ว" มันร้องตอบด้วยอ่ะ 555

แต่ความจิงคือมันเห็นคนมันก้อร้องหมดอ่ะ

"นิลกาย" สวยดี

แรดอินเดีย มีนอเดียวนะจ๊ะ

และใกล้สูญพันธ์ด้วย

นกยูงนำทาง 555 เราไปหลงอยู่สวนนกนครพิงค์อ่ะ

เหนื่อยมากเลยแล้วเจอนกยูงตัวนี้

เหมือนมันมานำทางเราเลยอ่ะ เหอๆ

ชะนี ที่มันน่าอยู่มากเลย

หมีควาย อยู่ไกลมากไม่ยอมออกมาเลยอ่ะ

อันนี้หมีหมา เดินไปมาไม่หยุด

หมีขอ หลับปุ๋ยเชียว

แกะพม่า หน้าตาแปลกดี

แกะภูเขา คนขับรถเล่นมุก "เขาถล่มเพราะถูกแกะภูเขา"

ตัวใหญ่มากเลย น่ากลัว "จระเข้ปากกระทุงเหว"

ปากแหลมเฟี้ยว

อันนี้อะไรไม่รู้จำชื่อมะได้

เสือโคร่ง หลับสบายมากเลยอ่ะ

เสือขาวอันนี้ก้อเดินไปมาไม่หยุดเลย

(อยากดูสิงโตขาวมากแต่ไม่เจอ)

ภาษาอังกฤษของสิงโตขาว(เขียนที่ป้าย) = lion is white

เอ่อ....ขอบคุณมากเลย ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย

อันนี้กะลังให้อาหาร แย่งกันกินมากเลยพวกนี้

จาร์กัวค้าบบบบบบบบ

เสือดาวมองว่าทำไมไม่มีใครให้อาหารเค้ามั่งเลยง่ะ

สวยอ่ะภาพนี้ ชอบบบบบบบบ

เจ้าป่าสุดเท่ของเรา

ปิดท้ายด้วยรูปบรรพบุรุษเรา

.

.

.

เพนกวิน...นนนนนนนน

เหอๆ

 

พรุ่งนี้เจอกับช่วงช่วงกับน้องหลินปิงจ้า

บ๊าย บาย

 

เย่ๆ หายไปนานถึง 1 เดือน คิดถึงเนตสุดๆ T^T

ก้อไม่ได้หนีไปไหนไกลเลย แค่เชียงใหม่เอง เหอๆ

นั่งรถประมาณ 3 ชั่วโมงกว่าๆ

 

อย่างที่เคยบอกไปแล้วเมื่อเอนทรี่ที่แล้วว่าจะไปเรียนที่เชียงใหม่นะจ๊ะ อิอิ

เราไปเรียนวิชาจิตเวชศาสตร์ ที่โรงพยาบาลสวนปรุง

(ชาวบ้านเรียกว่าโรงพยาบาลบ้านั่นเอง)

แต่อย่าเข้าใจผิดว่าผู้ป่วยจะต้องเป็นคนบ้าทุกคน

เพราะปัจจุบันคนไทยยังเข้าใจว่าผู้ป่วยโรคจิตคือคนบ้าอยู่

ความจิงไม่ใช่นะ เพราะผู้ป่วยมีหลายประเภทมาก

และเค้าจะมีสาเหตุที่ทำให้เค้าเป็นอย่างนั้น

เช่น ผู้ป่วยซึมเศร้า ผู้ป่วยจิตเภท

เพราะฉะนั้นผู้ป่วยทุกคนล้วนแล้วแต่มีสาเหตุที่ทำให้เค้าทุกข์ใจ

และแสดงออกมาในรูปแบบที่แตกต่างกัน ขอให้ทุกคนเข้าใจด้วยนะคะ

ไม่ใช่ว่าเห็นคนที่เป็นโรคจิตแล้วไปรังเกียจเค้า

จะยิ่งทำให้เค้าเป็นมากขึ้นนะ ลองคิดดูว่าถ้าเป็นเราล่ะ

แล้วมีแต่คนเกลียดเรา ถอยหนีเรา เราจะรู้สึกยังไง

เพราะเวลาคิดถึงผู้ป่วยเหล่านี้ จิตแพทย์ต้องใช้ตัวเองเป็นเกณฑ์เลยนะ

 

เรามีผู้ป่วยคนนึงที่เค้าเข้าโรงพยาบาลด้วยเรื่องติดเหล้า (เข้าครั้งที่ 14 แล้ว)

เมื่อมีติดก้อต้องมีขาด พออยู่โรงพยาบาลหลายวันเกิดอาการขาดเหล้า

ก้อจะมีอาการเพ้อ ไม่รู้เวลา สถานที่และบุคคล ตอบคำถามไม่ได้

ถ้าเกิดเป็นมากจะมีอาการชัก ซึ่งอันตรายมากๆ

(อันนี้อยากเตือนคนที่ชอบดื่มแอลกอฮอล์นะคะ อย่าได้ถึงกับติดเลยนะอันตรายจิงๆ)

แต่อันนี้เอามาเล่าขำๆ นะ อิอิ

มีวันนึงไปติดตามดูอาการผู้ป่วยมา เราก้อให้เค้าออกมาจากห้อง

เค้าบอกเราว่าไปคุยที่บ้านเค้าตรงนี้จัดงานอยู่มันเสียงดัง(งานไรหว่า???)

เราก้อเลยบอกคุยตรงนี้แหละ คุยจนเส็ดแล้วเราก้อบอกให้เค้ากลับเข้าห้อง

ผู้ป่วย : ไม่เข้าแล้ว จะปิ๊กบ้านแล้ว (ปิ๊ก = กลับ)

เรา : ไม่ปิ๊ก ปิ๊กไม่ได้นะ เค้ายังไม่ให้ปิ๊กบ้านเน้อ

....แล้วก้อต้องวิ่งตามจับเค้าอ่ะ เดินเร็วมากเลย

แล้วพอจับแขนได้ก้อสะบัดมือเรา

เรารีบเรียกพี่เจ้าหน้าที่มาช่วยด่วน เหอๆ.....

มาอีกวันนึงเราไป คราวนี้ไม่ให้ออกจากห้อง(กลัวจากเดินหนีเป็นวิ่ง)

ก้อคุยๆ เราก้อเลยถามว่า

เรา : ตอนนี้เป็นเวลาอะไร เช้า เที่ยง เย็น (ตอนนั้นเที่ยงแล้ว)

ผู้ป่วย : เย็น ....จบ

เรา : แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหนนิ ที่ยืนอยู่

ผู้ป่วย : บ้านละด่วย ...จบ

เรา : แล้วคนที่ใส่ชุดสีขาวอ่ะใส่หมวกด้วย เค้าเป็นใคร

ผู้ป่วย : ครู ...จบ

สรุป คือผู้ป่วยเค้าสับสนแล้วก้องงๆ เราฮามากเลย

เล่าให้ใครฟังเค้าก้อหัวเราะกัน ขนาดอาจารย์ฟังยังหัวเราะเลยอ่ะ --'

 

รู้สึกเวิ่นเว้อจิงๆ มาดูรูปในช่วง 1 เดือนกันดีกว่า

วันนี้เอาเฉพาะที่เกี่ยวกับโรงพยาบาลนะ

เด๋วเอนทรี่หน้าจะเป็นเรื่องที่ไปสวนสัตว์อย่างเดียว

(ยกให้ 1 เอนทรี่ไปเลย เหอๆ)

 

แมวแถวหอ

อันนี้ต้นไม้หน้าหอจ้า

ห้องรวมนอน 12 คนค้าบ ฝั่งละ 6 คน ไม่เบียดนะ

อยู่กันเยอะๆ สนุกดี 555

common room ทีวีโดนเสาบังอ่ะ

เราไปนั่งดูหนังทุกคืนเลย เหอๆ

ห้องที่เห็นเป็นห้องน้ำนะ อีกฝั่งตรงข้ามหลังกระจกเป็นห้องอาบน้ำ

มีทั้งหมด 4 ห้อง

ภายในห้องอาบน้ำ

เอานังโมชิมาป็นนางแบบซะเลย

 

ตรงข้ามกับโรงพยาบาลจะมีสวนสาธารณะชื่อสวนบวกหาดอยู่

แล้วที่นั่นมีแมวเยอะมาก เราไปเล่นมา อิอิ

ทำตาดุมากเลยอ่า~!!!!!

ต้องใช้ทาโร่ล่อแมวแหะ

น่าร๊ากกกกกกกก 

ลูกแมวรวมพล อิอิ

มีจี๊ดด้วย หางงอเหมือนกันเลย 555

เอ๊ะ!!!~อะไรอยู่ในถุงอ่ะ

น้องเหมียวซุกซนมุดเข้าถุงหาทาโร่ตัวนี้ไง 555

ปิดท้ายเหมียวๆ ด้วยนู๋สามแต้มตัวนี้ อิอิ

 

มีวันนึงที่เซนทรัลแอพอร์ทมีการแสดงเดินแฟชั่นชุดผ้าไหม

เค้าก้อมีแนวแปลกๆ กันเยอะ แต่ก้อสวยดี

เราถ่ายรูปไม่ทันอ่ะ แล้ววันนั้นมาริโอ้มาด้วยล่ะ กรี๊ดดดดด

ซึ่งคุนเธอเดินเร็วมั่กๆ รูปเลยได้แค่นี้อ่ะ

อย่างมัวเลยค่า แถมได้แค่รูปเดียวด้วยT^T

เอาว่ะ อย่างน้อยชั้นก้อได้เจอะดารากะเค้าบ้างอยู่หรอก 555

 

ที่เชียงใหม่เนี่ยเค้าจะปิดถนนยาวหลายซอยแล้วตั้งของขายกัน

มีการแสดงให้ดูด้วย นั่นก้อคือ "ถนนคนเดิน"

เพื่อนเราไปเดินมาแล้วได้ตุ๊กตาตัวหนึ่งมาซึ่ง...แพงมาก

ตัวประมาณ 3000 กว่าบาท(ใจเอาจิงๆ)

ก้อสวยนะ อิอิ

ซูมหน่อยยยยยย

 

มาเชียงใหม่ทั้งทีก้อไปกินบุฟเฟ่อาหารญี่ปุ่นกันหน่อย

ซึ่งที่อุตรดิตถ์ม่ายมี อิอิ นั่นก้อคือไปกิน "ShaBuShi"  กัน

อาหารก้อประเภทสุกี้อ่ะ มีกุ้งเทมปุระ ปลาไข่ทอด เกี๊ยวซ่า

น้ำก้อเป็นฟรีบาร์ อร่อยอยู่นะถึงราคาจะทำให้กระเป๋าตังกรอบเลยก้อเถอะ

มีบุคคลนึงในกลุ่มที่จับจ้องกินแต่กุ้งต้ม

สังเกคว่ามีแต่กุ้ง

แต่เผอิญก่อนหน้านั้นกินอย่างอื่นอยู่เธอเลยไม่รู้สึกว่าตัวเองกินกุ้งเยอะ

แค่ประมาณ 80 กว่าตัวเอง

คนๆ นั้นก้อคือ.....

เจ้าโมชิคนนี้นี้เอง 555

(ประจานซะเลย เหอๆ)

ถาม รู้สึกอย่างไรกับกุ้งที่ทานเข้าไปบ้างคะ ยังว้อนจะกินอีกมั้ยอ่ะ อิอิ

 

เฮ้อ....รู้สึกว่าเอนทรี่นี้ยาวจังเลย เพราะหายไปนานสินะ

กลับมาทีนี่พรืดๆ เลยอ่ะ 555

เรื่องสุดท้ายสำหรับเอนทรี่นี้

อาทิตย์ที่สองของการเรียนเราไปที่สถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์

ที่นี่เค้าจะดูแลเด็กที่มีปัญหาด้านการพัฒนาหรือมีปัญหาทางสมอง

เช่น เด็กออทิสติก เด็กดาวน์

เค้าก้อจะแบ่งห้องสำหรับพัฒนาการต่างๆ

ไม่ว่าจะการพูด การเคลื่อนไหว หรือการฝึกสมาธิ(มีเยอะกว่านี้)

เค้าจะมีห้องสมุดของเล่นให้เด็กๆ ด้วย

 

เค้าจะแบ่งเป็นโซนๆ รูปที่ 2 มีนางแบบนายแบบด้วยอ่ะ

แต่ที่เราชอบที่สุดคือตึกนี้เลย

เป็นอาคารที่ใช้ฝึกอบรมเด็ก

อันนี้ห้องอัลฟ่า เป็นห้องที่ใช้ผ่อนคลาย

ซึ่งเก้าอี้ไข่ที่เราลงไปนอนนั้นมีลำโพงอยู่ข้างใน

ส่วนมากก้อเป็นเพลงบรรเลงคลาสสิกต่างๆ

(เกือบหลับด้วยแหละ 555)

ต่อไปห้องที่สนุกที่สุดห้อง "advanture"

เด็กน้อยทั้งหลายกับลูกบอล 

อันนี้เล่นเหยียบตามไฟที่ขึ้นพอเหยียบครบก้อจะมีเพลง

อันนี้ฝึกประสาทสัมผัส

ความจิงมีเล่นหลายอย่างอยู่และก้อมีอีกหลายห้อง

แต่รูปไม่สวย 555 เลยตัดไป

เล่นในห้องน้ำ 

ถ่ายมุมสูงเห็นเพดาน

กำแพงนอกห้องมีรูปการ์ตูนน่ารักที่เด็กๆชอบกัน

ปิดท้ายด้วยรูปนี้สักหน่อย

บ๊าย บาย

เอนทรี่หน้ามาเจอน้องหลินปิงกัน อิอิ